وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی
در دنیای سیاست و مدیریت، رسانه یا صدای خفته است یا فریادی که لرزه بر اندام مسئولان کاهل میاندازد. استاندار خراسان جنوبی، در نشست اخیر شورای اطلاعرسانی استان، مدعای آن بود که رسانه نباید تنها در حاشیه باشد؛ بلکه باید به قلب تپنده مطالبهگری تبدیل شود. او از دیدگاهی پیشرو، شورای اطلاعرسانی را نه یک نهاد اداری، بلکه پناهگاهی برای خبرنگاران ترسیم کرد و بر این باور است که رسانه باید پلی باشد که از یک سو امید میبافد و از سوی دیگر، زنجیرهای بیتفاوتی مدیران را میشکند.
سنگر خبرنگار
از نظر سید محمدرضا هاشمی، خبرنگاری یک شغل نیست، بلکه یک زیست است. او با اشاره به اینکه خبر هیچ ساعت اداری نمیشناسد و ممکن است در دل شب یا در دورافتادهترین نقاط استان رخ دهد، بر ضرورت حمایت از خبرنگاران تأکید کرد. او خواهان گشایش فضای ایدهپردازی است؛ جایی که از استادان دانشگاه تا خبرنگاران سختکوش شهرستانی، همگی در میزگرد تصمیمات حضور داشته باشند تا صدای مناطق محروم، در سالنهای بیرجند طنینانداز شود.
خداحافظی با کلیگویی
نکته کلیدی در نگاه هاشمی، گذار از انتقادات کلی به مطالبهگری مصداقی است. او صراحتاً اعلام کرد که نقد بدون نام و نشانی، نتیجهای جز ابهام ندارد. رسانه باید جراحی کند؛ دقیقاً بگوید کدام مدیر، در کدام دستگاه و در چه پروژهای مانع پیشرفت شده است. وقتی نام و جایگاه متخلف مشخص شود، پاسخگویی اجتنابناپذیر میگردد. از راهآهن و مسکن گرفته تا دوباندهسازی جادهها، همه باید زیر ذرهبین مستمر رسانهها باشند تا وعدهها از فضای خیال به واقعیت تبدیل شوند.
دیالکتیک امید و حقیقت
استاندار خراسان جنوبی معتقد است رسانه نباید میان نقد و تبیین دست به انتخاب بزند. امیدآفرینی به معنای پنهان کردن زخمها نیست، بلکه نمایش همزمان داشتهها در کنار نیازهاست. او تأکید کرد که در برابر روایتهای دشمن از کمبودها، باید با زبان اعداد و ارقام پاسخ داد. معرفی دقیق تعداد قناتهای احیا شده، روستاهای گازرسان و اعتبارات جذب شده، تنها راه بازگرداندن اعتماد عمومی است. در واقع، رسانه باید هم بازوی امیدبخش مدیران باشد و هم تازیانه بیدارباش برای کسانی که در خواب مدیریتی فرو رفتهاند. اما آیا شورای اطلاعرسانی میتواند حقیقتاً به پناهگاهی تبدیل شود که در آن خبرنگار بدون ترس، نام مدیران سست و تنبل را برملا کند، یا رسانه تنها به بازتاب دادن آمارهای روی کاغذ بسنده خواهد کرد؟
