وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی
در شهر بیرجند، سکوت مرگباری برای دو سال بر راهروهای بیمارستان شهید رحیمی حاکم بود. ساختمانی که روزی پناهگاه بیماران و امید جامعه کارگری بود، به دلیل یک تصمیم اداری خشک، به گورستانی از تجهیزات پیشرفته و اتاقهای خالی تبدیل شد. اما اکنون، شاید صدای تیغهای جراحی و تکاپوی کادر درمان دوباره در این مرکز طنینانداز شود. بازگشایی این بیمارستان تنها یک اقدام اداری نیست، بلکه پیروزی ارادهای است که تصمیم گرفت طلسم انحلال را بشکند و حق درمان را به شهروندانی بازگرداند که دو سال در گرداب محرومیت رها شده بودند.
میراث تلخ یک تصمیم اداری
داستان سقوط بیمارستان شهید رحیمی با یک پارادوکس اداری آغاز شد. در حالی که این مرکز در خدمترسانی به مردم بود، تصمیم انحلال آن در آخرین لحظات مراحل اداری ابلاغ شد. این زمانبندی نامناسب باعث شد تا تمام تلاشهای مسئولان استان برای جلوگیری از تعطیلی آن بیاثر شود و بیمارستان در یک چشم به هم زدن از چرخه سلامت خارج گردد. این اتفاق، ضربهای سخت به جامعه کارگری و بخش بزرگی از مردم خراسان جنوبی بود که به این مرکز تکیه داشتند. تعطیلی بیمارستان، معنای واقعی محرومیت در دسترسی به خدمات تخصصی را برای هزاران نفر به ارمغان آورد.
نبرد برای احیای یک مرکز درمانی
دکتر سید حسن هاشمی، نماینده مردم بیرجند، درمیان و خوسف، مسیر بازگشت این بیمارستان را یک ماراتن دشوار توصیف میکند. او از لحظه انحلال، مبارزهای مستمر را در راه بازگشت این مرکز آغاز کرد. این مسیر با دیدارهای متعدد از وزرای تعاون، کار و رفاه اجتماعی آغاز شد و با پیگیریهای سخت در راهروهای سازمان تأمین اجتماعی ادامه یافت.
در گام نخست، وزیر تعاون دستور بررسی مجدد وضعیت بیمارستان را صادر کرد. اعزام هیئتی متشکل از معاون درمان سازمان و نماینده وزیر به بیرجند، اولین تلاش برای ارزیابی میدانی بود. این تیم با بررسی دقیق ساختمان و تجهیزات، گزارش جامعی ارائه کردند، اما در آن مقطع، دیوانسالاری اداری هنوز اجازه بازگشایی کامل را نمیداد.
بنبست پروانه فعالیت
بزرگترین کابوس در مسیر احیای بیمارستان، ابطال پروانه فعالیت آن بود. در یک اقدام تکاندهنده مشخص شد که هنگام انحلال، پروانه فعالیت مرکز نیز به درخواست مدیریت وقت باطل شده است. این یعنی بیمارستان از نظر قانونی وجود خارجی نداشت و برای بازگشایی، باید تمام مراحل دشوار اخذ مجوزهای جدید از وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی را از نو طی میکرد.
اما اراده برای بازگشت بیمارستان، قویتر از این موانع بود. موضوع در نهایت به شورای فنی و عمرانی سازمان تأمین اجتماعی کشور ارجاع شد و در نهایت، موافقت با احیای تدریجی این مرکز صادر گردید. این موفقیت، حاصل همافزایی میان نماینده مجلس، استاندار خراسان جنوبی و مدیران وزارت تعاون در استان بود.
استراتژی بازگشت
بازگشایی بیمارستان شهید رحیمی به صورت یکباره اتفاق نیفتاد، بلکه یک برنامه استراتژیک برای بازگشت تدریجی تدوین شد. در هفته جاری، این مرکز با انجام ۱۲۰ عمل جراحی، اولین گام عملی خود را برداشت. فعال شدن هر دو اتاق عمل بیمارستان، پیامی روشن به مردم است: دوران تعطیلی به پایان رسیده و زمان درمان فرا رسیده است.
با این حال، چالشهای جدیدی در پیش است. در دوران تعطیلی، بخش بزرگی از کادر درمانی به بیمارستان میلاد منتقل شدند. اکنون اولویت اصلی، جذب و تکمیل نیروی انسانی است تا دامنه خدمات بیمارستان به طور کامل گسترش یابد و مرکز بتواند دوباره به ظرفیت حداکثر خود برسد.
وقتی امید به درمان بازمیگردد
برای جامعه کارگری استان خراسان جنوبی، بازگشایی بیمارستان شهید رحیمی چیزی فراتر از باز شدن درهای یک مرکز درمانی است. این بازگشت، به معنای بازیابی امنیت خاطر برای کسانی است که سالهاست با دشواریهای دسترسی به خدمات درمانی دست و پنجه نرم میکنند. بیرجند اکنون شاهد تولد دوباره مرکزی است که قرار است دوباره پاسخگوی نیازهای حیاتی مردم باشد. این تجربه تلخ و شیرین، درس بزرگی برای مدیریت شهری و بهداشتی استان است. اینکه چگونه یک تصمیم اداری میتواند سالها دسترسی مردم به سلامت را مسدود کند و چگونه پیگیریهای مستمر میتواند این مسیر بنبست را به جادهای باز کند.
با بازگشت تدریجی خدمات و فعال شدن اتاقهای عمل، حالا همه چشمها به سرعت جذب یا بازگشت دوباره نیروها و ارتقای کیفیت خدمات است. آیا سیستم مدیریتی جدید بیمارستان میتواند اعتماد از دست رفته مردم را در این دو سال بازگرداند و تضمین کند که دیگر هیچ تصمیم اداری ناکارآمدی، حق درمان شهروندان را به مخاطره نخواهد انداخت؟
