امروز خراسان جنوبی – محمدراعی فرد
شاید چنین به نظر برسد که دراین روزهای پر از اندوه و البته مغشوش جامعه ایرانی چرا باید از آموزش و پرورش بنویسیم و تحلیل کنیم، واقعیت این است که یک نظام آموزشی قدرتمند و برنامه ریزی شده با اهدافی بزرگ چیزی است که جامعه امروز ایران ار حاکمیت چه قبل و چه بعد از انقلاب طلبکارند و هنوز به آن دست نیافته اند.
باور کنیم که آموزش و پرورش یعنی ایران ، یعنی توسعه پایدار درتمام زمینه ها، اما چرا و بنا به چه دلایلی از دسترس خارج شده است؟ ما به اصول و روشها وشاخصه هایی به شدت نیازمندیم که از نان شب هم واجب تراست، ما با این سیستم آموزشی که هسته اصلی آن در وزارتخانه ای عریض و طویل بنام وزارت آموزش و پرورش قرار گرفته، هزاران راه نرفته داریم، راههایی که به بن بستهای فراوانی تبدیل شده است، و این بن بستها کشور را از مدار توسعه پایدار به مفهوم واقعی اش خارج کرده است، غول توسعه خوار بروکراسی حاکم بر تمام سیستم ها عملا ما را فلج کرده است تا شاهد تمام اتفاقاتی باشیم که از انقلاب مشروطه به این سو شاهد آنیم .
یک روش غرق شده در سنتها و باورهای غلط ما را در چرخه معیوبی قرار داده که کماکان ادامه دارد. برای این که متهم به غرب زدگی و غرب گرایی نشویم بهتر است مثالی بزنیم از یک کشور آسیایی مثلا کره جنوبی، کشوری که قبل از انقلاب موجی از کارگران خود را به دلیل شرایط نامطلوب اقتصادی و فرهنگی و سیاسی به ایران گسیل داشت ، اما چه اتفاقی افتاد که پس از حدود ۶دهه به چنان توسعه ای دست یافت که او را تبدیل به یک غول صنعتی بزرگ در آسیا و حتی جهان نمود.
کره جنوبی ۸۰ تا ۹۰ میلیارد دلار بودجه آموزش وپرورش اش است در حالی که دربهترین شرایط بودجه وزارت آموزش و پرورش کشورمان حدود ۵ میلیارد دلاراست ، ما
در سال ۵۷ حدود ۷درصد از تولید ناخالص ملی را به آموزش و پرورش اختصاص می دادیم که این رقم اینک حدود یک درصداست.
یک معلم در کشور ما بطور میانگین در سال ۲۵۰ میلیون تومان حقوق میگیرد در حالی که در کره جنوبی هر معلم بطور میانگین حدود ۶میلیارد تومان حقوق می گیرد ، با این شرایط کره جنوبی توانست سطح آموزش را همراه با ارتقاُ سطح معیشت معلمان اش و با برنامه ریزی های قانونمند سخت و آموزشهای جدی در طول سال تحصیلی برای معلمان و بالا بردن سطح امکانات مدارس دست به تغییرات وسیع در ساختارهای آموزش وپرورش اش بزند.
فرهنگ را چه شاخصه ای می تواند ارتقا دهد بلاشک آموزش و پرورش، ما در جهان به لحاظ دور ریز مواد غذایی رتبه اول جهان را داریم با عدد باور نکردنی ۳۵ میلیون تن درسال ، واین را آموزش صحیح است که توان جلوگیری از هدر رفت سالیانه ۱۵ میلیارددلار به دلیل دورریز موادغذایی می تواند بوجود آورد.
داشتن یک زندگی سالم و کم دغدغه و آرامش اجتماعی یعنی آموزش وپرورش، قانونمندی و اقتصاد قوی یعنی آموزش وپرورش ، جمع شدن بساط رانت و اختلاس و فقر و نکبت و انواع فساد یعنی آموزش وپرورش ، توانمندسازی نیروی انسانی و داشتن ارتش نظامی قوی و با درصد بالای بازدارندگی یعنی آموزش وپرورش، ارجح دانستن منافع عمومی بر منافع شخصی و گروهی یعنی آموزش وپرورش، داشتن احزابی قوی و بالا بردن سطح آگاهی مردم و ارتقا اصل مطالعه درکشور یعنی آموزش وپرورش ، پرسشگری و حق اعتراض و نهادهای مدنی قوی یعنی آموزش وپرورش ، دانستنی که حق مردم است و چرخش آزاد اطلاعات یعنی آموزش وپرورش ، بستن پرونده خطرناک تبعیض و مطالبه گری یعنی آموزش وپرورش ، عشق به مردم و عشق به محیط زیست یعنی آمو زش وپرورش.
اینکه میگوییم آموزش و پرورش یعنی ایران فقط یک شعار احساسی و مهمل و پوچ نیست ، شاید برای برون رفت از تلمبارشدن این همه مشکلات درکشور فقط باید به آموزش و پرورشی قوی وقدرتمند و تخصصی امید داشت که اینک از آن بسیار دور هستیم…!!!
وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی