خوسف روی گنجی از طلا خوابیده، اما واقعیت تلخ این است: هر بار که نام معادن طلا به گوش می رسد، آه حسرت است که بر می خیزد و هنوز مردم استان، سهمی که باید از ثروت خود بدست نیاوردهاند و وقتی به کوچهها و جادههای خوسف نگاه میکنی، ضعف زیرساختی و نبود امکانات اولیه فریاد میزند که ثروت زیر زمین، لزوماً به معنای رفاه روی زمین نیست. مردم استان سالهاست که منتظرند سهمی از این معادن را در قالب جادههای مناسب، خط ریلی و امکانات فرهنگی و عمرانی لمس کنند؛ انتظاری که نه تنها برآورده نشده بلکه برداشت غیر اصولی از معادن طلا، محیط زیست منطقه را هم با مخاطراتی مواجه کرده است.
اما سیدحسن هاشمی، نماینده مجلس، از آیندهای میگوید که شاید این بار با گذشته متفاوت باشد. او با لحنی امیدوارانه از تحولی بزرگ خبر میدهد و میگوید: پیشبینی میشود طی دو تا پنج سال آینده، دستکم ۵۰ محدوده معدنی طلا در خوسف به بهرهبرداری برسد. هاشمی معتقد است خوسف در سالهای پیش رو با تحولات صنعتی گستردهای روبهرو میشود، تا جایی که جایگاهش از نظر زیرساختهای تولیدی، کمتر از منطقه سرچشمه نباشد.
اما چالش اصلی همیشه آب بوده است؛ همان آبی که اگر درست مدیریت نشود، طلا هم نمیتواند عطش زمین را کم کند. نماینده مجلس برای حل این گره، روی طرحی ۸ هزار میلیارد تومانی حساب کرده است: انتقال آب بازیافتی تصفیهخانه فاضلاب بیرجند به معادن. او تأکید میکند که با این سازوکار و مشارکت بخش خصوصی، چاههای معدنی پلمب میشوند تا فشار از روی سفرههای آب زیرزمینی برداشته شود.
حالا سؤال این است که آیا این بار هم ثروتها فقط در گزارشهای اداری میدرخشند یا واقعاً نفع این معادن به جیب مردم خوسف میرسد؟ اگر این چشمانداز به حقیقت بپیوندد، شاید روزی برسد که مردم خوسف نه فقط با شنیدن نام طلا، بلکه با لمس توسعه در جادهها و زیرساختها، طعم واقعی این ثروت را بچشند.
وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی