سرمقاله – جنگ وصلح هم قواعد خودرا دارد…!!!

امروز خراسان جنوبی – محمدراعی فرد
جنگ و صلح دو عامل تعیین کننده در آینده یک یا چند کشور است که خود را درآن دخیل می دانند ، اما قواعدی دارد که یکی را کنار بزنید ودیگری را جایگزین کنید، ما تجربه جنگ تحمیلی ۸ ساله ای را داریم که مربوط به حدود نیم قرن پیش است که در نهایت با مذاکره و امضای قرارداد باتمام رسید، آن جنگ شرایط  زمان خودش را داشت و این جنگ را نباید و نمی توان با آن مقایسه کرد . در آن جنگ که صدها هزارتن از جوانان وحتی میانسالان کشورمان یا شهیدشدند و یا مجروح و قطع عضو و شیمیائی، تقریبا به شکلی غیر مستقیم اکثر قدرتهای جهانی و در پشت پرده های سیاست بازان به کمک صدام تکریتی وحزب بعث شتافتند اما باتمام فراز و فرودها در نهایت به اتمام رسید و حاصل اش در نهایت خسارات بسیار سنگینی بود که بر کشور ومردم وارد آمد و برعکس کویت که تا دینار آخر خسارتش را از عراق بازستاند ما حتی یک دینارهم نتوانستیم خسارت مان را نقد کنیم ، اما این جنگ نبردی رو در رو و با امکانات و تجهیزات نظامی متعارف و غیر متعارفی است که آمریکا ورژیم صهیونیستی و کمک غیرمستقیم کشورهای ار‌وپایی و اعراب حوزه جنوبی خلیج فارس درجریان است و اقتصاد جهانی را به چالش کشیده است. امکانات اقتصادی و نظامی ما با این که قابل قیاس با کشورهای متخاصم نیست اما تمامی نقشه ها و توهمات آنان را به هم ریخت واین نقطه ثقلی است که باید ازآن سکوی پرشی ساخت، واقعیات میدانی و اتفاقات پشت پرده سیاست مداران آنسوی آبها را باید به شکلی جدی درنظر گرفت و تاب آوری اجتماعی با تورم موجود را نیز در نظر داشت و آنگاه به یک تصمیم بزرگ تاریخی رسید که در عین سربلندی و دادن امتیاز و گرفتن امتیاز و داشتن انعطاف لازم به نقطه ای رسید تا عفریت جنگ و تباهی و  زمین سوخته و اقتصادی از هم پاشیده را برای همیشه بایگانی کنیم و تازه برسیم نقطه سرخط یعنی مردم و مشکلات تلمبار شده آنان، برسیم به نقطه شفافیت و پاسخگویی و تغییر ساختارهای ناکارآمد و پرفساد و پاسخ به افکارعمومی برای پرونده های بازی که مردم باید از آنها باخبر و اقناع شوند. رسیدن به این اما و اگرها و شاید و بایدهای گفته شده شروع تازه ای است برای آرامش اجتماعی وبرنامه ریزی های بزرگ ودقیق در فضایی که ارتباط هم باغرب و هم با شرق رویای اقتصادی پویا و آرامش وآسایشی که کرامت این مردم را سیراب کند خروجی آن باشد.این کشور متعلق به تمامی مردم آن ازشمال تا جنوب وازشرق تا غرب است ، اگر قرار است دیواری را گچ کاری کنیم هردوسویش را ونه فقط یک روی آن را سپید کرد ، عاملیت مردم میتواند این کشور را روی پانگاهدارد و اعتماد ازدست رفته را دوباره روفو وبازیابی کند ، درآن صورت همه مردم باهم دیده وشنیده میشوند نه فقط قشر وطایفه ای خاص…!!!