وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی
امروز خراسان جنوبی _ محمد راعی فرد
ملت ایران ازغرب تا شرق و از شمال تا جنوب بر خاکی ایستاده اند که متعلق به همه آنهاست؛ چه ترک، چه بلوچ و کرد و فارس و عرب. اینطور نمیشود که کشوری را هبه گروه خاص و یا جمعیتهای خاصتر کنیم و سر بقیه را با حرف و حدیث گرم کنیم. هر قطره نفتی و هر تولید صادراتی مربوط به بیت المال و تک تک مردم است. شرایط وقتی تبدیل به کاردی میشود که به استخوان رسیده و حتی از آن نیز عبور کرده آیا بجز اعتراض راه دیگری هم هست؟ هرگاه مردم ساکت بودند آنرا به رضایت آنان از وضع موجود تعبیر و تفسیر کردیم و بزرگراههای سوءاستفاده و رانتخواری و اختلاس و دزدی برخی از جیب مردم در روز روشن را گشودیم و سفره ها را کوچک و کوچکتر کردیم تا جاییکه حداقل ۶۰ میلیون نفر را به زیر خط فقر کشاندیم.مردم به شدت عصبانی اند از سیاستهای اقتصادیی که در طول سالها خانه خرابشان کرده و برعکس حدود ۲۰ درصد را به اوج ثروت ومکنت رسانده است. گروههایی که تمام ابزار در دست آنان بود، همه چیز را طبقاتی کردیم؛ از تحصیل بگیر تا فاصله وحشتناک طبقاتی. طبیعی است که به این نابرابری عکسالعمل نشان دهند و اعتراض کنند. آن قدر که از حرف زدن با مردم ترسیدید و شفاف و مردانه با آنان حرف نزدید ونشنیدید و ندیدید که کار به حرکت سینوسی اعتراضات کشید. 
واقعا ازخود پرسیدهایم که مقصر کیست؟ و چرا برخی از مردم دیگر چیزی برای ازدست دادن ندارند؟ گاه بسیار دیر میشود و بسیار دیرتر به فکر رفع و رجوع و وصله و پینه زدن میافتیم که به دلیل فاصله برخی از مسئولان با مردم بزرگترین امتیاز یعنی اعتمادسازی را ازدست داده ایم. برخی رسانه های دولتی تقریباً هیچ تأثیرگذاری اجتماعی بر افکار عمومی ندارد چون بامردم صادق نیست. چون در دست گروه خاصی گیر افتاده که ماست را سیاه نشان میدهد و زغال را سفید و هیچ کسی هم به آنان کاری ندارد. فقط بودجه های سنگین به آن تزریق میشود که تبدیل به یک رسانه یکسویه و خنثی تبدیل شود و نتیجه اینکه منبع خبر به آنسوی آبها پرواز میکند. به طور مثال در حالی که مادورو در نیویورک درحبس بود؛ کاشناسان ناشناخته در حال تکذیب و توجیه بودند.در هرحال اگر میتوان دستفروش ها را جمع کرد و خلوتی آفرید اما مسئله دستفروشی حل نخواهد شد. اگر اعتراضات را هم جمع کنیم و سکوت را حاکم؛ شک نکنید که باز دوباره و به نوعی دیگر شروع خواهد شد.بارها نوشتیم وگفتیم که بدون تغییر ساختار و اعمال جراحی سخت بدون ترس و در کمال عقلانیت، کشور به مرزهای بسیار خطرناکی خواهد رسید که دیگر نمیتوان جمع اش کرد. وقت تنگ است برادر!
