استراتژی خراسان جنوبی برای فتح فرصت‌های افغانستان / پل طلایی معادن

خراسان جنوبی با تکیه بر ذخایر عظیم ۶/۷ میلیارد تنی و موقعیت ژئوپلیتیک منحصربه‌فرد خود در مرزهای شرق، اکنون در آستانه یک چرخش استراتژیک است. هدف، تبدیل این استان به قطب سرمایه‌گذاری معدنی در منطقه و ایجاد یک پیوند اقتصادی مستحکم با استان‌های فراه و هرات افغانستان است تا ثروت‌های زیرزمینی این دو سرزمین، موتور محرکی برای توسعه پایدار و اشتغال بومی تبدیل شوند.
در حالی که خراسان جنوبی با دارا بودن ۵۵ نوع ماده معدنی از میان ۶۵ گونه شناخته‌شده در کشور، جایگاه چهارم اشتغال معدنی ایران را در اختیار دارد، مدیریت ارشد استان اکنون نگاهی فراتر از مرزهای داخلی دارد. سیدمحمدرضا هاشمی، استاندار خراسان جنوبی، در نشست اخیر شورای معادن، چشم‌اندازی را ترسیم کرد که در آن، سرمایه‌گذاران ایرانی نه تنها در معادن داخلی، بلکه در قلب معادن افغانستان نیز نقش‌آفرین خواهند بود. این رویکرد جدید، تنها به دنبال استخراج نیست؛ بلکه بر انتقال دانش فنی و هم‌افزایی تخصصی تأکید دارد. پیشنهاد برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی و نشست‌های مشترک با فعالان معدنی هرات و فراه، نشان‌دهنده تلاش برای تبدیل روابط سیاسی به فرصت‌های تجاری_صنعتی است. در این مسیر، نمایندگی وزارت امور خارجه به عنوان بازوی دیپلماتیک، وظیفه تسهیل این تعاملات اقتصادی را بر عهده دارد.
اما در کنار نگاه به بیرون، صیانت از داشته‌ها اولویت دوم این استراتژی است. تأکید استاندار بر تمدید کارشناسی پروانه‌ها و جلوگیری از تعطیلی معادن فعال، پیامی روشن است: معادن باید زنده بمانند تا اشتغال در استان حفظ شود. در این میان، رویکردی سخت‌گیرانه در برابر سرمایه‌گذاران غیرمتعهد _مانند برخی شرکت‌های هواپیمایی که تعهدات معدنی خود را ایفا نکرده‌اند_ اتخاذ شده تا ظرفیت‌های ارزشمند استان در دست کسانی بماند که واقعاً به دنبال توسعه هستند. نکته کلیدی، مسئولیت اجتماعی است. استاندار با الزام شرکت‌های معدنی به تمرکز حساب‌های بانکی در استان و اولویت‌بخشی به نیروی کار بومی، درصدد است تا ثروت حاصل از دل زمین، مستقیماً در رگ‌های اقتصادی استان جاری شود و از خروج سرمایه جلوگیری کند. با ۳۳۱ کیلومتر مرز مشترک و ذخایری چون زغالسنگ، مس و طلا، خراسان جنوبی اکنون در وضعیتی قرار دارد که می‌تواند با مدیریت هوشمندانه، نه تنها امنیت معدنی ایران را تقویت کند، بلکه به عنوان یک «هاب اقتصادی» در شرق، پیشرو در همکاری‌های دوجانبه با افغانستان باشد.