ما هیچ‌وقت آغازگر جنگ نبوده‌ایم، اما همیشه در تاریخ مورد تعرض و اشغال قرار گرفته‌ایم؛ اما هر بار این ملت اشغالگران را بیرون رانده و ایران همچون ققنوس از خاکستر خود برخاسته است. ما باید به تاریخمان افتخار کنیم؛ درست است اشغال شدیم، اما هیچ‌وقت مستعمره نبوده‌ایم.

هر زمان کشور عزیزمان ایران مورد حمله قرار می‌گیرد، سه نگرانی در من ایجاد می‌شود: خاک و حفظ تمامیت ارضی، جان انسان‌ها و سومی آثار تاریخی و باستانی و تمدنی ما. یونسکو باید بداند اسرائیل تاریخی ندارد که نگرانش باشد، آثار باستانی ندارد که دغدغه‌ای داشته باشد؛ اما ما وارث تمدن جهانی هستیم، هر وجب این خاک سرشار از تمدن و تاریخ است. هر استان ما پر از آثار تاریخی و باستانی و موزه‌هاست.

یهودیان مردمان زودباوری هستند، تاریخ‌دانان و محققین به آن‌ها گفته‌اند بیشترین تعداد از شما را در جنگ جهانی دوم آدولف هیتلر کشته، اما آن‌ها نمی‌دانند آدولف هیتلر زمان آن‌ها بنیامین نتانیاهو است و اوست که امروز آن‌ها را به قتل می‌رساند و بیشترین کشتار یهودیان با جنگ‌افروزی او بعد از آدولف هیتلر اتفاق افتاده است.

او تنها سیبیل هیتلر را ندارد و سلام نازی نمی‌کند؛ با نگاهی به کابینه او حتی می‌توانید جوزف گوبلز را هم ببینید، وزیر دفاع اسرائیل که هر روز بر طبل پروپاگاندای جنگ می‌کوبد. کابینه نتانیاهو مثل هیتلر چینش شده، او امروز کسانی مثل هیملر و هس در کابینه دارد که سازمانی مثل اس‌اس در اسرائیل تشکیل داده‌اند.

نسل جوان یهودیان شاید فقط فیلم و اسم آشویتس را شنیده باشند، اما نتانیاهو امروز با مانع شدن برای خروج یهودی‌ها و جنگ‌افروزی و رویای اسرائیل بزرگ آشویتس درست کرده و هر روز آن‌ها را قتل‌عام می‌کند و برای آن‌ها از آزادی و صلح می‌گوید؛ آن هم در سرزمینی که نه تاریخی دارد نه هویتی.

آن‌ها تنها یک تاریخ ننگین را به یاد خواهند آورد، تاریخ سیاهی به نام بنیامین نتانیاهو؛ هیتلر بدون سیبیلی که دوست دارد جهان و منطقه را به خاک و خون بکشد. آری، به راستی هیتلر هنوز هم زنده است؛ اما او و آمریکا نمی‌دانند ایران پاریس نیست که هیتلر در آن گشت و گذار کند و عکس یادگاری بگیرد. در صورت هرگونه تعرض به خاک و جزایرمان، استالینگراد دیگر رخ خواهد داد.

* مشاور و دستیار ویژه دیپلماسی عمومی رئیس بنیاد ایران‌شناسی