وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی
نیاز به تکیه‌گاه عاطفی و مقابله با تنهایی در سال‌های پایانی عمر، روند تشکیل خانواده در سنین بالا را در خراسان جنوبی به شدت افزایش داده است. آمارهای جدید نشان می‌دهد که تمایل به ازدواج در میان سالمندان دیگر یک اتفاق نادر نیست، بلکه به یک روند اجتماعی تبدیل شده است تا کیفیت زندگی و سلامت روان در دوران سالخورده‌ای ارتقا یابد. این جهش آماری، ضرورت بازنگری در سیاست‌های حمایتی و اجتماعی برای این گروه سنی را بیش از پیش نمایان می‌کند.
تمایل به پیوند در سنین بالا
داده‌های مرکز رصد جمعیت ثبت احوال استان خراسان جنوبی، واقعیت‌های جدیدی را از ساختار اجتماعی استان به تصویر می‌کشد. ثبت قریب به ۳ هزار واقعه ازدواج در میان افراد ۶۰ سال به بالا از ابتدای سال جاری تاکنون، نشان‌دهنده پویایی و نشاط اجتماعی در این رده سنی است. نگاهی به آمارهای سال ۱۴۰۴ نیز وضعیت را تایید می‌کند؛ جایی که ثبت بیش از ۵ هزار ازدواج در این گروه سنی، گویای این مطلب است که نیاز به پیوندهای عاطفی و تشکیل خانواده در تمامی مراحل حیات انسانی، به‌ویژه در دوران سالمندی، اهمیتی حیاتی دارد.
ساختار جمعیتی سالمندان استان
در حال حاضر، استان خراسان جنوبی میزبان ۶۲ هزار سالمند است که ۲/۷ درصد از کل جمعیت استان را شامل می‌شوند. از این تعداد، ۳۳ هزار نفر را بانوان و ۲۹ هزار نفر را مردان تشکیل می‌دهند. این توزیع جمعیتی در کنار نرخ بالای ازدواج در این سنین، نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از سالمندان برای عبور از انزوای اجتماعی و یافتن شریکی برای مراقبت و همدلی، مسیر ازدواج را برگزیده‌اند. این پدیده نشان می‌دهد که سالمندان برای ارتقای کیفیت زندگی خود، فعالانه به دنبال بازسازی شبکه‌های حمایتی هستند.
ضرورت حمایت‌های
ساختاری و اجتماعی
محمدحسن محمدزاده، مدیرکل ثبت احوال خراسان جنوبی، با اشاره به جایگاه ارزشمند سالمندان، بر ضرورت توجه ویژه به این قشر در فصل جدید زندگی‌شان تأکید کرد. ازدواج در سنین بالا تنها یک تغییر در وضعیت تأهل نیست، بلکه تلاشی برای حفظ نشاط و پیشگیری از بیماری‌های روانی ناشی از تنهایی است. از این رو، تکریم سالمندان باید از قالب‌های نمادین خارج شده و به شکل سیاست‌های حمایتی ملموس درآید تا این افراد بتوانند با آرامش بیشتری از تجارب خود برای استحکام بنیان‌های اجتماعی استفاده کنند.
ارزش افزوده عاطفی و اجتماعی
سالمندان به عنوان گنجینه‌های تجربه جامعه، نیازمند محیطی هستند که در آن تصمیمات شخصی‌شان برای یافتن آرامش، مورد پذیرش و حمایت باشد. افزایش نرخ ازدواج در این رده سنی، پیامی روشن برای سیاست‌گذاران اجتماعی دارد تا متوجه شوند که کیفیت زندگی در دوران سالخورده‌ای، به شدت به وجود یک رابطه انسانی سالم وابسته است. با اتخاذ سیاست‌های حمایتی و ترویج فرهنگ پذیرش، می‌توان این روند را به ابزاری برای ارتقای سلامت روان و افزایش امید به زندگی در میان سالمندان تبدیل کرد.
