سرمقاله – راه نفوذ اینگونه بسته نمی شود…!!!
امروز خراسان جنوبی – محمدراعی فرد
قانونی که به تازگی در مجلس نگاشته و کلیات آن مصوب گردید نه اینکه کارایی لازم جهت جلوگیری از نفوذ دشمن و جاسوسی را ندارد بلکه جامعه به شدت تحت فشار و کشور را متشنج تر و سوظن ها را تشدیدتر و آزادی های گفتاری ونوشتاری را هم به طریق اولی مخدوش و زمین گیر میکند. هنوز برخی مصوبات مجلس را با  بازخوردهای مخرب اش را پس از سالها درحال تجربه ایم. اگر نباشد لبه تیغ نقد براین مصوبه باید دراین شرایط نه جنگ و نه صلح و محاصره کمرشکن دریائی و تحریمهای جدیدی که موج آن درراه است شاهد فروپاشی اقتصادی و اجتماعی بزرگی آن هم در کوتاه مدت باشیم. هر چه اندیشیدیم که چرا با این دستپاچگی و شدت و ناگهانی نمایندگان به این نتیجه رسیدند که بجای گره باز کردن از گره های تلمبار شده مردمی که فقط بفکر چسباندن امروز به فردای شان هستند و معیشت و تورم گرانی دارد آنها را به هلاکت می رساند ، بفکر پرکردن باگها و خلاهای امنیتی و جاسوسی بیفتند اندیشه مان قد نداد، البته حتما نمایندگان متخصص اولویت را فعلا در این بازه زمانی سنجیده اند..به حضرات مجلس نشین که ماههاست جلسه علنی نداشته اند باید معروض داشت که به مردم آدرس اشتباه و نادرست ندهید. پیام طرح مقابله بانفوذ سرویسهای اطلاعاتی نباید این باشد که پس از هرجنگ ، پاسخ حاکمیتها به کاستی های حفاظتی محدود کردن بیشتر جامعه باشد ، مردم نباید احساس کنند که دولت به جای یافتن حفره های عمیق و واقعی نفوذ ، ساده ترین و کم هزینه ترین هدف را انتخاب کرده و جامعه را هرچه بیشتر تحت فشار قرار دهد.. پس از جنگ ، ایران به دولت نیرومند نیاز دارد نه دولت هراسان ، به جامعه ای هوشیار نیازدارد نه جامعه ای مظنون ، به دانشگاهی متصل و قدرتمند نیاز دارد نه دانشگاهی محصور و به قانونی دقیق و غیر قابل تفسیر به رای نیاز دارد نه متنی که مرز ارتباط باجهان و همکاری با دشمن را مبهم کند. در این فضای کم نوشتاری فعلا فرصت پرداختن و تفسیر وتحلیل یکان یکان بندهایی که با سرعت و دستپاچگی فعلا کلیاتش مصوب شده نیست اما اینکه دولت قاطعانه و بدون هیچگونه حاشیه روی کلیات آن را رد و غیرقابل اجرا و قبول کرده نشان از مشکلات عدیده و فراوانی است که بر مردم و بی دلیل بر آنان بار خواهدشد ، باید قبول کنیم که راه مبارزه با نفوذ، انتقام گرفتن از جامعه نیست، جامعه هنری و اقتصادی و روزنامه نگارانش و مصاحبه و تحلیل با آن سوی آبی ها متهم اصلی رخنه های امنیتی نیست که پس ازجنگ باید باسوظن ، مجوز ، سامانه ، محرومیت و زندان تنبیه شود و نمی توان کاستی های حفاظتی و امنیتی را درساختارهای رسمی نادیده گرفت وهزینه آن را از استاد دانشگاه ، روزنامه نگار ، هنرمند، پژوهشگر ، دانشجو و شهروند عادی گرفت. نکته بسیار مهم وطن دوستی فقط خواندن سرود ای ایران نیست ، ای ایران یعنی اعتماد به همه مردم ایران ، حفاظت از جان و حقوق مردم ایران ، حفظ دانشگاه و فرهنگ ایران و شنیدن صدای کارشناسان واقعی ایران و پاسخگو کردن نهادهایی که مسئول حفاظت از ایران هستند. باید مناسبات و ملاحظات کافی رعایت شود تا شاهد سندروم جرم انگاری حداکثری علیه شهروندان نباشیم. با این نوع مصوبات نمی شود به آدمهایی که نگران ارزش پول ، امنیت وآینده هستند ، توصیه کرد که دخیل ببندند ، یوگا کنند ، کمتر اخبار ببینند و دائم نگاهشان به نیمه پرلیوان باشد.حال خوب جامعه ازکیفیت حکمرانی ، وضعیت معیشتی ، امنیت ، آزادی ، آرامش پایدار وچشم اندازی می آید که شهروندان از فردای خود دارند. دراین شرایط چطور میتوان از رنج جامعه کاست؟ چه اتفاقی باید بیفتد تا مردم دلیلی برای آرامش داشته باشند…!!