وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی
در روزگاری که بوق های تبلیغاتی و سیاست های کلان کشور بر طبل جوانی جمعیت می کوبند در لایه های زیرین بروکراسی بانکی خراسان جنوبی واقعه دیگری در جریان است. عبور تعداد منتظران وام فرزندآوری از مرز چهارده هزار نفر نشان دهنده جریانی است که در آن سرعت تولد _ با اینکه هم وزن انتظارات مسئولان نیست_ از سرعت حمایت پیشی گرفته و وعده های نقد در پیچ و خم اعتبارات نسیه گرفتار شده اند.
پرداخت ۱۰ هزار فقره وام
طبق داده های رسمی منتشر شده در رسانه ها، دبیر کمیسیون هماهنگی بانک های استان در سال گذشته نزدیک به ده هزار فقره تسهیلات پرداخت شده است اما نکته تامل برانگیز اینجاست که هم اکنون بیش از چهارده هزار خانواده در صف ایستاده اند. این یعنی حجم انباشت تقاضا چهل درصد از کل عملکرد یک ساله بانک ها فراتر رفته است. با یک محاسبه ساده ریاضی می توان دریافت که با فرمان فعلی نظام بانکی حتی اگر هیچ نوزاد جدیدی متولد نشود تخلیه این صف بیش از یک سال زمان می برد.
مشارکت مینیاتوری
تحلیل آماری سهم بانک ها حکایت از یک ناترازی آشکار دارد. در حالی که بانک های دولتی مانند سپه و ملی با تمام توان شانزده درصد از بار را به دوش می کشند سهم برخی بانک های خصوصی و تخصصی در حد یک درصد و حتی کمتر باقی مانده است. این مشارکت مینیاتوری در اجرای یک قانون حاکمیتی این پرسش را ایجاد می کند که چرا بار مسئولیت اجتماعی جوانی جمعیت تنها بر شانه چند بانک محدود سنگینی می کند؟
واقعیت این است که وام فرزندآوری یک مسکن مقطعی برای هزینه های آغازین زندگی است و خاصیت آن در فوریت آن نهفته است. وقتی فاصله زمانی ثبت نام تا دریافت وام از بازه های استاندارد خارج شود ارزش نقدینگی تحت تاثیر تورم ذوب شده و کارکرد تشویقی خود را از دست می دهد. خراسان جنوبی به عنوان استانی که با چالش های اقتصادی و جغرافیایی خاص روبرو است نیازمند نگاه ویژه در تخصیص منابع ملی است. برای آنکه شعار فرزندآوری به یک گفتمان اعتمادبخش تبدیل شود باید تدبیری اندیشید تا صف انتظار به جای آنکه آینه تمام نمای فرسایش باشد به پلی برای عبور خانواده ها از دغدغه های معیشتی تبدیل شود.
