عمل جراحی نجات‌بخش و پیچیده خارج‌سازی کیست هیداتید مغزی در پسر ۱۱ ساله در بیمارستان رازی

در یک عمل جراحی پیچیده، ظریف و نادر که حدود ۶ ساعت به طول انجامید، تیم جراحی اعصاب بیمارستان رازی به سرپرستی دکتر قائمی، با موفقیت کیست هیداتید مغزی را از مغز یک پسر ۱۱ ساله خارج کردند.
این بیمار با علائم تشنج به بخش اطفال بیمارستان مراجعه کرده بود. بررسی‌های تخصصی تصویربرداری (سی‌تی‌اسکن و ام‌آر‌آی)، وجود یک کیست بزرگ با ابعاد حدود ۶ سانتی‌متر را در لوب تمپورال چپ مغز تأیید کرد که تشخیص اولیه را به سوی کیست هیداتید مغزی سوق داد. کیست‌های هیداتید مغزی، با وجود نادر بودن (تنها ۲ تا ۴ درصد از ضایعات سیستیک مغز را تشکیل میدهند)، به دلیل خطرات بالای خود از جمله پارگی و ایجاد شوک آنافیلاکسی شدید یا پخش انگل در بافت مغز، بسیار تهدیدکننده زندگی محسوب می‌شوند.
سابقه تماس احتمالی بیمار با سگ و نیز ابتلای اخیر مادربزرگ وی به کیست هیداتید ریوی و کبدی، احتمال منبع آلودگی به انگل «اکینوکوک» را تقویت کرد. این انگل که میزبان اصلی آن سگ‌هاست، عمدتاً از طریق مواد غذایی آلوده مانند سبزیجات یا گوشت دام‌های مبتلا به انسان سرایت می‌کند.
با توجه به اندازه بزرگ کیست و فشار شدید آن بر ساختارهای حیاتی مغز و همچنین خطر فوری پارگی، روند درمانی (شامل شروع داروهای ضد انگل مانند آلبندازول و سپس جراحی برنامه‌ریزی شده) قابل اجرا نبود و بیمار به صورت اورژانسی تحت عمل جراحی قرار گرفت.
در این عمل پیچیده و با دقت بالا، تیم جراحی با مهارت بسیار موفق شدند کیست هیداتید را به طور کامل و بدون پارگی از بافت مغز جدا کنند. این مانور جراحی ظریف، از آسیب به بافت سالم مغز جلوگیری کرد و خطر عوارض جدی مانند انتشار عفونت یا واکنش‌های آلرژیک شدید را مرتفع ساخت.
این عمل حیاتی توسط تیم‌ جراحی اعصاب به سرپرستی دکتر قائمی فوق تخصص جراحی مغز و اعصاب، تیم بیهوشی به سرپرستی دکتر صابرتنها، بخش عفونی (خانم دکتر اسحاقی) و بخش اطفال انجام شد. خوشبختانه این مداخله جراحی دقیق و طولانی مدت با موفقیت به پایان رسید و امید می‌رود بیمار دوران بهبودی خود را بدون عارضه‌ای خاص سپری کرده و سلامت کامل خود را باز یابد.
این موفقیت پزشکی برجسته، نه‌تنها اهمیت تشخیص به‌موقع و دقیق، بلکه لزوم همکاری بین‌رشته‌ای، آمادگی برای مداخلات اورژانسی و مهارت فوق‌العاده در اجرای جراحی‌های پیچیده را در مواجهه با بیماری‌های نادر و پرخطر بیش‌ازپیش آشکار می‌سازد.