سرمقاله – نیاز جامعه به اعتماد سازی

امروز خراسان جنوبی _ محمدراعی فرد

اعتمادسازی یکی از حیاتی ترین و مهمترین ارکانی است که دولتها و ملتها را به ساختاری بزرگ تبدیل می‌کند. امری که در شرایط کنونی بسیار مهم و اساسی می نماید. بی تردید یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین پشتوانه دولت‌ها پشتیبانی مردم از حاکمیت های شان است. لذا سرمایه اجتماعی، شاه کلید رهایی از شرایط موجود است که به سادگی و بدون بستر سازی فراهم نخواهد شد. اعتماد و سرمایه اجتماعی با حرف درمانی و پرگویی و صدور اعلامیه فراهم نمی‌شود. لذا چنین به نظر می‌رسد که باید به مردم به چشم ابزار نگریسته نشود تا در شرایط خاص ازآنان استفاده شود. اعتماد از عملی شدن آینده ای فراهم می‌شود که به آنان وعده شده بود و داده می‌شود. مردم اینک زخم خورده احساسی هستند که براثر ضربات حوادث اخیر دچار هجمه روانی شده اند که در عمقی بزرگ و دردناک فرو غلتیده‌اند. هنوز دو عنصر ترس و اضطراب همچنان خانواده ها را درخود فرو برده است. امید دادن در این شرایط باید در دستور کار دولت و مجلس و قوه قضائیه قرار گیرد، البته که امید با حرف و رؤیافروشی و سرپوش گذاشتن بر واقعیات و حقایق نیز امری است که دیگر نه اثری دارد و نه مشکلی را حل می‌کند. باز تاکید می‌کنیم که نوع حرف زدن با مردم که خالی از دستور و عادی انگاری وضعیت به وجود آمده باشد نه اینکه امید پروری نمی‌کند بلکه حاشیه هایی را می پروراند که ظاهراً بسیار بزرگتر از متن می‌نماید. وقتی دولت و ملت به هم اعتماد نمی‌کنند نتیجه اش فاصله و گسل‌های پرناشدنی است. روایت‌ها را باید با تعمیق بخشیدن بر واقعیات و حقایق بر زبان راند تا شائبه یکسویه‌نگری بدون اینکه عوامل به وجود آورنده آن را در نظر گرفت نوعی خودزنی محسوب می‌شود. اینک زمانی بود که باید زندان‌ها پر از عوامل فساد و غارت گران اموال بیت‌المال با جزاهای دردناک می بود که نیست و همین امر تمام حرف‌ها و روایات را چون فریاد زدن در کوهستان به خودمان باز می‌گرداند. شرایط به نوعی نیست که با تهدید و تحدید شکلی طبیعی به خود گیرد. نیاز به روانشناختان زبده اجتماعی داریم که با گفتن واقعیت‌ها، مردم را به آرامشی  برسانند.