سرمقاله – روایت‌هایی که زخم می‌زنند

امروز خراسان جنوبی _ محمدراعی فرد

نباید انتظاری بیهوده وعبث داشت که شرایط روحی و روانی جامعه ای که چنین اتفاقات هولناک را تجربه کرده به همین زودی و در چشم به هم زدنی با روایت‌هایی که هرروز؛ چه از داخل و چه رسانه های آن سوی آب‌ها می‌بیند و می‌شنود به آرامش رسد. چرا که تا برای کسی چنین اتفاقی و از دست دادن عزیز یا بستگانی را تجربه نکرده باشد امکان فهم حال درونی آنان وجود ندارد. لذا چنین به نظر می‌رسد که جنگ بین روایت‌ها شروع شده و این دوقطبی، افکارعمومی را به شدت تحت فشار و عصبیتی غیرقابل انکار قرار داده است. اپوزیسیون خودخوانده خارج از کشور آنچنان امر بر او مشتبه شده که به شکلی باورنکردنی خود را در کاخ سعدآباد می بیند و هر روز پیام می‌دهد و سخنرانی می‌کند و همچنان مشغول موج سواری است. این روایت‌ها گاه آنچنان شداد غلاظ است که طرف آمریکایی و اروپایی و صهیونیستی را می‌فریبد و بر مبنای آن دهان می‌گشایند و حمله نظامی را هر از گاهی تنورش را گرم می‌کنند. هر چند نباید خوش خیالانه بنا به سکوتی که برجامعه حاکم شده و به اصطلاح خیابان‌ها خلوت گردیده از خطر آن گذشت. روایت‌های یکسویه وکم عمق دوگانه و دو قطبی شاید درحال حاضر یکی از بدترین نوع حمله باش. مثالی داریم که می‌گوید برای تضییع یک واقعیت یا حقیقت خوب دفاع نکن بلکه بد حمله کن. در این شرایطی که بر جامعه ما مستولی شده تزریق ترس بی مورد بر آن به هر وسیله وکلامی همان هدفی است که اپوزیسیون خارج به دنبال آن است. هرچه و تحت هرعنوانی که مردم را در اوج عصبانیت نگاهدارد و نمک برزخم آنان بپاشد دقیقاً بازی در زمین دشمن است. اینک نیازمند همدردی و رواداری تمامی اجزای حاکمیت است که در خواباندن گرد و غبار به وجود آمده به مردم یاری رساند و با عقلانیت و دور از شعار این زخم‌هایی که می‌تواند دوباره دهان بگشاید را التیام بخشد. شرایط به گونه ای پیش می‌رود که بجز تغییر ریل سیاست‌ها به راه و شیوه دیگری نباید اندیشیده شود.