نه تهور، نه ترس؛ عقلانیت برگ برنده ایران!

ترامپ با توئیت‌های متناقض خود می‌خواهد در ذهن ما آشوب به پا کند. یک روز از جنگ ویران‌گر می‌گوید و ساعتی بعد از مذاکرات سازنده. زمانی فاصله را دور می نماید و لحظه ای دیگر نزدیک. ما اما دست او را خوانده ایم لذا، مشق هایش را با قلم اعتماد به خود و توکل به خدا خط می‌زنیم. پادزهر این موجود متوهم و مسموم، شناخت است. ادراک تمام ساحتی برپایه واقعیت که «حقیقت» را از انواع گزند ها مصون دارد. در این هندسه، نه خود را باید کوچک دید و به خود تحقیری افتاد و از ترس مرگ، خودکشی کرد و نه دشمن را باید حقیر شمرد که در فهم قدرتش به خطا دچار شد و به منطقه‌ای پا گذاشت که او دام پهن کرده است. درست باید دید تا به تصمیم درست رسید. نسبت ها را باید دقیق خواند تا به ادراک واقعی دست یافت. باید همه جانبه فکر کرد و سنجید توان ها را تا در عرصه عمل، شکار محاسبات خود نشد. متأسفانه ما اکنون گرفتار این دوسویه پرخطریم. برخی رجز می‌خوانند و «گز نکرده، پاره می کنند». نگاه شان فقط به دست و خود ما و خشاب تفنگ ماست بی آن که بر و بازوی حریف و زرادخانه او را به حساب آورند. معلوم است که این یک سویه دیدن ما را به سر خط «تهور» می‌کشاند و این پندار که باید پیش‌دستانه زد و خاک شان را خاکستر کرد. همین می شود که عقلانیت و حسابگری مردان میدان را هم به طعنه و حتی توهین و تحقیر گرفته می شود از سوی کسانی که هیچ وقت بوی باروت به مشام شان نخورده است. از لانچر و موشک، فقط کلمه ای شنیده‌اند و حداکثر در خبر ها تصویری به ذهن دارند. نمی دانند جنگ چیست. معلوم است که نتیجه اقدام بر اساس این پندار چه خواهد شد. همان که عقلا آخرش را در خشت خام می بینند و به هشدار می خوانند. دومی، اما، توان را از بازو و زانو چنان می‌گیرد که چون فرد افلیج از حرکت می افتد و مرگ را به انتظار نمی‌نشیند که دراز می‌کشد. هر دو پندار خطاست و هر دو راه به شکست می‌انجامد. پیروزی زمانی سهم ما می شود که از میانه این دو راهی باز کنیم بر اساس محاسبه دقیق توان ها و ظرفیت های خود و دشمن. از گذشت زمان، تجربه بیاموزیم و زمینه های سربلندی را فراهم آوریم. باید عاقلانه اوضاع را رصد و شرایط را تحلیل کرد تا با اقدام درست آرزوهای نادرست دشمن را نقش بر آب کرد. دشمن هم از هیاهوی برخی ها نمی ترسد. هراس او از عقلانیت ایمانی است که ابزار عمل ایران می شود. شاید تناقض گفتاری ترامپ، علاوه بر راهبرد آشوب، تحت تاثیر مهندسی انقلاب و نتیجه آشوب ذهنی خود او هم باشد.