سرمقاله – به بهانه روزجهانی معلم…!!!

امروز خراسان جنوبی – محمدراعی فرد
روزی نوشتم که آموزش وپرورش یعنی ایران، چون همیشه احتمالا دست اندرکاران آموزش و پرورش چون سخت مشغول تهیه تولید آمار برای جادادن در بولتنهای زیبا و همیشه بهار هستند حتی نیم نگاهی هم به آن نکرده ونمی کنند. شاخص مهم در تعریف توسعه یافتگی یک جامعه چه نوع شرقی اش و چه نوع غربی اش همانا آموزش وپرورش آن است و مشخصا ابزار موفقیت آن حضور معلمانی پرنشاط و پر از انگیزه و بدون دغدغه اقتصادی و در اوج شایستگی اجتماعی و در بالاترین رتبه کرامت انسانی هستند که دائم درحال پژوهش و بالابردن رتبه علمی و آموزشی و ارتباطی نزدیک با اولیا و خانواده هاهستند، آنانی که به دلیل سطح بالای علمی توانایی علاقه مندی و شناسایی دانش آموزان شان را در رشته های گوناگونی چون هنر ، اقتصاد ، مدیریت ، کارهای سخت افزاری و نرم افزاری شناسایی و در مدارسی که مجهز به انواع کارگاه و آزمایشگاه و دوره های ویژه با اساتید متخصص در رشته های گوناگون معرفی و سال به سال در رده های جدیدی برای ورود به دانشگاه های بدون کنکور و بازار کار آماده می شوند. متاسفانه و شوربختانه آموزش وپرورش درکشور ما بنا به سیاستگذاری های اشتباه و دوری از تخصص لازم انگار بر سرسره ای سوار است که با سرعت در حال پایین آمدن است تا به نقطه انتهایی یعنی سقوط نزدیک ونزدیک تر شود. ما آموزش وپرورش مان با غولی چندسر و پر از انواع مافیاها بنام کنکور مواجه است که از همان دوران پیش دبستانی با خانواده و دانش آموزان رشد میکنند و چو دو روح دریک بدن زیستی مسالمت آمیز دارند، درکدام جامعه توسعه یافته ای دهها نوع مدرسه با نامهای دهان پرکن سراغ دارید، در کدام کشور توسعه یافته بیشترین ورودی های بهترین رشته های دانشگاهی فقط از مدارس خاص چون سمپاد و نمونه دولتی ومدارس خاص غیر دولتی ورود پیدا میکنند ؟!درصد ورودی دانشجویانی که از مدارس دولتی ورود پیدا کرده اند درصد بسیار پایین و تکان دهنده ای است که اصولا قابل قیاس باسایر مدارسی که نام برده شد نیستند. سهمیه ای ها هم درصد بالایی را به خود اختصاص داده اند و این یعنی زایل شدن حق بسیاری از کسانی که نمی توانند در دانشگاهها حضوریابند. معلمینی که در حداقل سطح معیشتی قرار دارند  و جایگاه اجتماعی آنان به شدت ضربه خورده است و باید برای گذران زندگی تن به کارهای دیگر دهند ، نه وقت مطالعه دارند و نه دغدغه پژوهش، لذا خروجی این وزارتخانه که نه آموزش همگانی واستاندارد لازم را دارد و نه پرورشی که انسان در طراز بالای کشور را بسازد آنی است که شاهد آنیم ، کشوری که آموزش وپرورش اش در حال موت ونزع باشد هیچگونه قرابتی با توسعه  نخواهد داشت ودر چرخه معیوب روز مره گی گرفتار خواهد…!!!