روزی بیش از یک مرگ در جاده های استان /پاشنه آشیل خراسان جنوبی

جاده‌هایی که باید رگ‌های حیات باشند، حالا به قتلگاهی تبدیل شده اند که هر بیست و چهار ساعت یک زندگی را به یغما می‌برند. آماری تکان دهنده از ابتدای سال جاری تا امروز، مرگ ۲۰۷ نفر را ثبت کرده است؛ یعنی میانگین بیش از یک مرگ در هر روز. این آمار تلخ نسبت به سال گذشته ۳۹ درصد افزایش یافته و هر روز ۱۲ مجروح جدید به لیست مصدومان جاده ای اضافه می‌کنند.
خراسان جنوبی با جاده هایی رو به رو است که در عین اهمیت جغرافیایی، پاشنه آشیل استان به شمار میروند. اما این بار عامل مرگ تنها آسفالت فرسوده نیست. افزایش ۵۰ درصدی صادرات از مرز ماهیرود و رشد ۱۵ درصدی ناوگان باری، حجم ترافیک را به شدت بالا برده و جاده ها را به میدان نبرد خودروهای سنگین و سبک تبدیل کرده است. در این میان، هر روز ۲۳ تصادف در سراسر استان رخ میدهد که نشان دهنده وضعیت بحرانی محورهای مواصلاتی است.
جانشین رئیس پلیس راه استان، با اشاره به آمارهای تکان دهنده، تاکید می‌کند که ۷۵ درصد از این حوادث ریشه در عوامل انسانی دارد. سرهنگ شاهزهی تصادفات اخیر در گردنه ثمن شاهی در مسیر قاین به بیرجند را مثالی از این بحران می‌داند و هشدار می‌دهد که حتی یک طرفه بودن جاده هم به تنهایی نجات بخش نیست و تا زمانی که راننده، ایمنی را اولویت قرار ندهد، جاده ها همچنان خون خواهند گرفت. علاوه بر خطای انسانی، عامل خاموش اما کشنده به نام یکنواختی مسیر در دشت های کویری، رانندگان را دچار هیپنوتیزم جاده ای می‌کند. وقتی چشم ها از خستگی سنگین می‌شود، تنها یک ثانیه غفلت کافی است تا خودرو از مسیر منحرف شده و زندگی چند انسان در لحظه به پایان برسد. در حالی که ۹۵ درصد محورهای استان دوطرفه هستند و خطر تصادفات رخ به رخ همواره وجود دارد، سرعت عملیات عمرانی با نرخ مرگ میر جاده ای همخوانی ندارد. برای توقف این خونریزی، دیگر وعده های اداری کافی نیست. استان به استراحتگاه های بیشتر و نظارت هوشمند نیاز دارد تا رانندگان ترانزیت و مسافران، پیش از آنکه خواب بر چشمان‌شان غلبه کند، توقفی کوتاه داشته باشند. باید پذیرفت که در خراسان‌جنوبی، مرگ در سکوت مرگبار جاده های یکنواخت و ترافیک سنگین مرزی کمین کرده است. تا زمانی که زیرساخت‌ها ارتقا نیابد و فرهنگ رانندگی اصلاح نشود، هر طلوع خورشید در این استان، احتمالاً با صدای آژیر آمبولانس و گریه بازماندگان همراه خواهد بود.