به گزارش ایلنا، براساس تصمیم تازه AFC، تراکتور، استقلال و سپاهان که نمایندگان ایران در رقابت‌های آسیایی (از لیگ الیت تا لیگ قهرمانان سطح دو) هستند، حق میزبانی را از دست داده‌اند و باید بازی‌های خانگی‌شان را در کشور ثالث برگزار کنند؛ تصمیمی که در همین مقطع می‌تواند فشار مالی سنگینی روی دوش این باشگاه‌ها بگذارد.

تیم‌هایی که از قبل هم با منابع محدود کار می‌کنند، حالا باید هزینه‌های اضافه سفر، اقامت، لجستیک و اجرای مسابقه را هم تقبل کنند؛ آن هم برای دیداری که عملاً خانگی محسوب نمی‌شود و درآمد و مزیت‌های میزبانی را هم به همراه ندارد.

هزینه هر بازی خانگی، حدود ۱۵۰ هزار دلار

مسأله زمانی جدی‌تر می‌شود که هزینه برگزاری هر مسابقه در زمین بی‌طرف را کنار هم بگذاریم؛ برآوردها نشان می‌دهد هر تیم برای تنها یک بازی باید حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار دلار خرج کند؛ از اجاره ورزشگاه و هتل گرفته تا رفت‌وآمد، تشریفات و هزینه‌های اجرایی.

چمن بهتر اما به چه قیمتی؟

شاید تنها نکته‌ای که بتوان از آن به‌عنوان جنبه مثبت یاد کرد، برگزاری بازی‌ها در ورزشگاه‌های استاندارد و زمین‌های باکیفیت کشورهای حاشیه خلیج فارس باشد؛ اما این امتیاز در مقابل هزینه‌ای که روی دست باشگاه‌ها می‌گذارد، چندان به چشم نمی‌آید. مخصوصاً وقتی درآمدزایی باشگاه‌های ایرانی از بلیت‌فروشی، اسپانسر و حق پخش محدود است و چنین مخارجی می‌تواند تراز مالی را کاملاً به هم بزند.

سرنوشت تیم‌های مدعی صعود

اهمیت موضوع فقط اقتصادی نیست؛ استقلال، سپاهان و تراکتور شانس بالایی برای رفتن به مراحل بعد دارند و اگر این روند ادامه پیدا کند، یعنی چند بار تکرار همین هزینه‌ها. چنین فشاری می‌تواند باشگاه‌ها را وارد یک چرخه فرسایشی کند و حتی روی کیفیت فنی تیم‌ها هم اثر بگذارد.

واکنش فدراسیون؟

حالا نگاه‌ها به فدراسیون فوتبال ایران است: آیا با پیگیری و ارائه دفاعیه مستند می‌تواند حق میزبانی را برگرداند یا این تصمیم بدون تغییر اجرا می‌شود؟ ضمن اینکه اگر این روال ادامه پیدا کند، احتمال سرایت آن از سطح باشگاهی به میزبانی رویدادهای ملی هم دور از ذهن نیست.

چالش عمده  برای فوتبال ایران

در مجموع، گرفتن امتیاز میزبانی فقط یک تصمیم اجرایی ساده نیست؛ این اتفاق می‌تواند شروع یک بحران جدی‌تر باشد: هواداران از فضای خانگی محروم می‌شوند و باشگاه‌ها هم زیر فشار مالی کم‌سابقه قرار می‌گیرند.

انتهای پیام/