جان فدا، جان پناه، بسیجی نسبت خود را به ملک و ملت در این دو کلمه تعریف کرده است. برای ایران و اسلام و انقلاب، «جانفدا» است و برای مردم«جان-پناه». از اول همین گونه بوده است و تا هست هم چنین خواهد بود. اصلا وجه ممیزه بسیج در همین مرام است که خود ثمره مکتب علوی و حسینی است. چیزی که ما از خمینی کبیر و خامنه ای شهید درس گرفته ایم. با همین درس است که زیست مستقل و سرفرازانه خود را رسم کردهایم. در این رسم هم همه ایران را «میدان» میدانیم در برابر همه دشمنانی که به تعدی به ایران و ایرانی نگاه می کنند. مانور جانفدایان در هفته بسیج را هم در همین قاعده باید ستود و هم به حماسه باید سرود. حضوری که یک پیام تولید کرد با دو کارکرد؛ اول برای مردم و ایران که خاطر تان جمع باشد که ما بسیجی ها منسجم و مقتدریم و می شکنیم آن پایی که بخواهد روی این خاک- جز به احترام- گذاشته شود. کور می کنیم دیده ای که بخواهد «چشم زخم» زند این ملکِ خداداد را. کارکرد دومش را هم دشمن می خواند. با این قوم بزرگ، نمی توان جز به بزرگی سخن گفت. می فهمد جنگیدن با ملتی که به شهادت عشق می ورزد، جنونی است که جز خسارت، بهره اش نخواهد کرد. مراسم جان فدا، امسال مانور نبود، خود حماسه بود. تکرار رزمی که پیش از جنگ، دشمن شکنی می کند. اقتداری که نیابتی های دشمن را به ترس از خیابان در خانه و لانه، زمینگیر میکند بی آن که بتوانند پای از پا بجنبانند. این کلام مولا، امام علی علیه السلام است که«لِلْحَقِّ دَوْلَهٌ، لِلْباطِلِ جَوْلَهٌ؛ حق جریان پیوسته دارد و باطل جولان مقطعى». حماسه جان فدا با نقش آفرینی بسیجیان به پیوستگی جریان حق امتدادی پیروزی آفرین می بخشد و جولان کوتاه باطل را هم کوتاهتر می کند. گاه حتی همین فرصتِ اندک را هم به آنان نمیدهد چنان که بعد از ۹ اسفند ۱۴۰۴ نداد. خیابان با حضور مردم، ثابت کرد که همه ایران «میدان» است برای پنجه انداختن در پنجه دشمن که خون مظلومین از آن می چکد. باری، بسیجی، جان فداست. بسیجی جان پناه است. هم در میدان یقه دشمن را می گیرد و هم در زندگی خود با درک شرایط، برای دشمن شکنی در ساحتی دیگر با مدیریت مصرف، اجازه نمیدهد «کمبود ها» منفذ امید بدخواهان شود. جانفداها، حواس شان به همه چیز هست. جانفداها پاسدار ایران اند. پاسدار جمهوری اسلامی ایران.
وبسایت روزنامه امروز خراسان جنوبی